Wel & Wee


Verslag Huttenheugte '10
Verslag varenJohanna 09
Verslag Texel 2005
Verslag Terschelling '04
Verslag Roden 2003
Verslag Meppen 2002
Verslag Egmond 2001




 

 

 

Weekend Huttenheugte (15 t/m 18 okt. 2010)

It tema foar it wykein Center Parcs wie, efterôf besjoend, TELLE !!
De earste som: as wy gean, wannear en mei hoefolle? En hoefolle kost dat dan.
Al gau stienen der 16 man/frou op it papier. Foar dit selskip binne der 3 húskes hierd fan 15 oant 18 oktober.
Krap trije wiken foar it wykein kaam der in kink yn ‘e kabel.
Ida, Jelle en Pietsje koenen troch sykte net mei (Oeke wie ek noch net safier, mar dat wie bekend).
Tjerk en Popkje yndirekt ek.
Durk wie no it oansprekpunt; bijgestaan door zijn lieftallige assistente.

Freedtemiddeis wienen der al 3 pearkes, de jonges kamen de jûns. De bakker en syn frou makken it ploechje kompleet.
Úteinlik ha wy niks dien, allinne mar prate, prate en telle.

In kuier, fan hoe komme wy binnentroch by de Market Drome.
De froulju mochten shoppe en de jonges sieten samar op it subtropyske terras.

Jelle en Durk moasten noch efkes op paad om it iten te regeljen. Wy ha by Knillis yn Dalen in best miel han.
It waar wie de sneins sa sinnich, dat wy binnen de mar omkuiere.
De tradisjonele foto is makke op it strân en wy bedarren op it terras by it House of Games.


Fansels kamen de jildperikels fan de VCK oan bar en wy geane de fan út dat wy der út komme.
Wylst wienen “Wat en Halfwat” ek oanskood en derby fleagen de getallen, maten en breuken foarby.
De kop moast der goed by, oars wiest de tel kwyt.
Wat ik der fan begrepen ha is dat de froulju fan de VCK op heale kreft wienen en de manlju foar trijekwart.
Foar de rest wienen it praatsjes.
Mar it is sa, as it mei in soad dingen is, it kin ek oars wêze.
Mei ien útsûndering: de krekte stân fan ‘e kachel, der wienen de mieningen nochal oer ferdield.
Minder as de helte fan de jonges setten nei StudioSport ôf nei Koudum.
En de twa bliuwende kwartetten gienen de moandeis út en oar, nei in goed slagge en foaral gesellich wykein.

Opskreaun op de N37 ter hichte fan Hoogeveen rûn de klok fan 11:00 oere.

18 oktober 2010
De assistinte.

Foto's klik hier!

Naar boven


Varen met de Johanna Jacoba (11 okt. 2009)

Rond het middaguur verzamelde de VCK zich op de kade in IJlst. We gaan varen met het voormalig beurtschip  de “Johanna Jacoba”. De vaste cateraar had al het één en ander aan boord gebracht , waarna het nog even wachten was totdat we voltallig waren. De opkomst voor dit uitje was een 100% score. Schipper v.d.Veen (geen familie volgens Jan) nam de nog te varen route door en daarna konden de trossen dan ook echt los. Er was koffie met oranjekoek op het voordek.
We zakten de Wide Wimerts af richting Jeltesloot (geen familie); inmiddels waren de doppen er ook al af. Voor de dames waren er andere drankjes aan boord en de schalen met hapjes deden de ronde op de Langweerder Wielen.
Het weer hield zich goed, al waaide er wel een frisse wind. Enkelen gingen naar de salon achter de stuurhut, waar de kachel lekker brandde. Daar was ook de tafel gedekt met soep, broodjes, sûkerbôle, sûpe en molke.
Het begon lichtjes te regenen en de mannen verdwenen al gauw in het vooronder. Over het Sneekermeer gingen we richting Terherne. Alweer een buitje en zo kwam het dat toen we aanmeerden gelijk van de steiger Eetcafé Portunus  indoken. Een enkeling bekeek later nog even de zandsculpturen bij de Kameleonboerderij.
Kwart over vier was het sein om in te schepen. De haringen zwommen inmiddels ook al weer: maar goed dat dat feestje op het voordek werd gevierd. Langs de Potten en door de Houkesloot gingen we door drie bruggen in Sneek. De brêgewipper sjeesde van brug naar brug. Het voordek, de salon en het achterdek was goed in gebruik. Overal was men “drok yn petear” en/of aan het roken. Voor het laatste rukje naar IJlst door de Geeuw werd het gas erop gezet, het was nu echt koud en het regende. Voor zessen voeren we door de brug bij de Stadsherberg. Jan en Oeke gingen huiswaarts en de rest van het gezelschap ging nog mee voor de warme hap. Al met al kunnen we terugkijken op een gezellige- en geslaagde dag.

Maar…….  deze dag zullen we niet snel vergeten: we haalden zelfs nog de krant!
Gelukkig bleek de brand mee te vallen, maar we stonden wel met z’n allen buiten. Een ieder was dan ook blij - vooral voor Jelle, Elly en Evert - dat we “binnen”  toch weer afscheid van elkaar konden nemen.

Anita

Naar boven



Weekend Texel

De meesten van ons gingen met de 13.30 uur boot vanuit Den Helder naar Texel toe. Wij namen de auto mee en de anderen moesten eerst nog fietsen huren. Dus arriveerden we als eersten bij de kampeerboerderij van de Familie Bakker, samen met Jappie en Geeske, Durk en Anita, Tjerk en Popkje en Jan en Saco.
De rest kwam later aan. Durk en Tjerk gingen gelijk shoppen in den Hoorn. Tot grote schrik van Geeske liep er een muis (Ja, ze ziet altijd muizen) door de gang, richting snurk kamer. De eigenaar kwam kijken met een poes die muizen ving, doch deze poes had hier geen trek in. Hij zou later een muizenval neer zetten. Hij vroeg aan mij, wat hij er in zou doen, pindakaas of gewoon kaas. Ik zei, dat moet je zelf weten, “het is jouw muis”…De muizenval heeft hij zeker niet kunnen vinden en de kaas c.q. pindakaas heeft hij zelf opgegeten, maar de muis was allang gevlogen.
’s Avonds zijn we met 2 taxi’s opgehaald en naar Den Burg gebracht, waar we zijn wezen eten (en drinken) in de “Smulpot”. We moesten hier toch wel enige tijd wachten op het eten. Dus uit nood werd hier het nodige vocht naar binnen geslagen. Bij dit vocht werd stokbrood met kruiden geserveerd. Toen onze bestelling was opgenomen, konden we aan tafel. We hebben heerlijk gegeten en gedronken. Sommigen waren al aardig aangeschoten, dus weer met taxi’s naar de boerderij. Daar zaten Jelte en Janke op ons te wachten. Zij arriveerden met de laatste boot. Het was een gezellige avond. Ook hier vloeide het bier rijkelijk.
Zaterdag zijn we ‘s middags gaan fietsen, geen kaart mee, maar wel onze verkenner Tjerk en Tom Tom Durk. We gingen richting de Koog, daar zijn we op het strand geweest. Sommigen maakten een strandwandeling en de anderen gingen naar het Noordzee restaurant. Elly en Ik gingen even shoppen. Elly had een jas gezien en ik een vliesjack. Later zijn we naar het restaurant gegaan en kwamen de anderen ook al gauw. Hier vandaan fietsten we richting Oude Schild, om een visje te halen. Eindelijk weer borden Oude Schild links zei onze verkenner. Nou dat deden we, tot we het volgende bord zagen. We vroegen twee mensen aan de kant, Ja “Belgen”. Weet u welke kant we uit moeten naar Oude Schild? Antwoord van de Belg : Ge moet op de borden kijken. En dan… Indien mogelijk… Keer Om. De Tom Tom was in de war. We moesten weer terug fietsen en nu richting Oude Schild. Daar aangekomen, - gelukkig voor Pietsje - want die zat stuk, was er geen vis te bekennen. Dus gingen we wat drinken in het kroegje “Het vooronder” aan de haven. Hier was het beregezellig en er werd weer veel gedronken en gezongen. Ja, sommigen stonden te dansen op het biljart (maar niet lang), ze moesten er af.
Er werd geopperd om terug te fietsen, maar dat moet je niet tegen de vriendenploeg zeggen. Na veel overleg en wat rare gezichten zijn we toch maar op de fiets gestapt, richting Den Hoorn. Nadat Tjerk en Durk de warme hap weer hadden klaargestoomd (zoals vanouds weer perfect) gingen we aan tafel. Één van ons zei : Ik bid niet voor bruine bonen (wie anders dan…Jappie..) Jappie nam dus gebakken eieren..
Er ontstond na het bezoek aan Oude Schild die avond een verdeling in 2 ploegen. De ene ploeg bleef thuis en hebben gezellig nagepraat en naar muziek geluisterd van Roling Home tot Jan Smit. We kregen die avond ook nog bezoek van Vera de muis in de keuken (gelukkig, Geeske was er niet.) De ander ploeg heeft zich vermaakt in de disco en kroeg…..
Op zondagmorgen zijn sommigen wezen fietsen, wandelen of gewoon lekker bijkomen van de vorige dag. ’s Middags zijn we met zijn allen wezen fietsen en kwamen weer in Oude Schild terecht. Daar zijn we voor een vissersboot op de foto gekomen en ging er een ploeg in een kroegje wat drinken. De andere ploeg ging een heel eind fietsen langs de zee. We hebben zelf nog een zeehondje gezien en wat schelpen voor Janke haar douche gezocht en gevonden.
De afspraak was rond half 5 weer te verzamelen op de boerderij. Onder het genot van een kruidenbitter, waren we al vrij snel onze zere kont vergeten. Feite en Geeske hebben Chinees gehaald (wat die twee beleefd hebben is ons niet duidelijk), maar we hebben heerlijk gesmuld van de chinees. Nadien zijn Jelte en Janke, Feite en ik weer op de boot van 19.00 uur gestapt, richting thuisfront. Aan al het goede komt jammer genoeg weer een eind.
Graag wil ik Tjerk en Durk, Popkje en Anita bedanken voor deze geweldig verzorgde weekend. Jullie steken hier altijd weer veel tijd in om alles weer zo goed mogelijk te laten verlopen. Maar, zoals altijd, moeten we het met zijn allen gaan maken.

Dit was dan mijn verslag over dit mooie weekend. Mochten jullie nog vragen hebben,
bel mij dan…… En indien mogelijk ….. KEER OM !!!!!!!!!!!!!!!!!!


Groeten : IDA


Naar boven



Weekend Terschelling.

Eindelijk was het dan zover, het “matenweekend”. We waren net zo zenuwachtig als voor het eerst meegaan van een schoolreisje. Jelle en Elly haalden Jelle de B. en Pietsje op, Feite en Ida Saco, Tjerk en Popkje Jan. We waren met zijn tienen, dus een "goedkoper" bootkaartje zat er wel in.
Jelle S. had Durk zijn mail niet helemaal goed gelezen en parkeerde de auto op het terrein van Rijkswaterstaat. Hier kwam wat commentaar op, maar na enige uitleg mocht de auto toch blijven staan. We hadden een rustige overtocht en om ongeveer 17:00 uur stonden we compleet met fiets bij de verbouwde boerderij van de familie Gerrits. Het bleek dat er al een paar koppels waren, te weten Jelte en Janke en Jappie &en Geeske. Even de verdeling gemaakt en toen op naar de supermarkt.
We kregen toch wel trek en hebben bij de Chinees gegeten. Om ongeveer 22:00 uur kwamen Durk en Anita als hekkensluiters aan. ‘s Avonds in het "bierhuis" de nodige alcoholische drankjes en chips e.d. genoten. We kunnen wel merken dat we ouder worden, want stiekem missen we op een gegeven moment enkele goede maten.
De volgende dag (zaterdag) gingen we na het ontbijt en de koffie fietsen. Naar paal 18 om nog een kop koffie, bier of fris. Natuurlijk moest er wat bij: appelgebak, cranberrygebak, een tosti of een broodje kroket. Sommige fietsers(sters) hadden last van een "hazenlip” of "houten ballen". Geregeld werd er even een stop ingelast om respectievelijk de "lippen" of iets anders even recht te leggen. In Midsland werden er nog wat boodschappen gehaald en om ongeveer half 4 waren we weer terug bij het vakantiehuisje. Tjerk en Durk zouden ons verrassen met wat lekkers. Anita zou de pindasaus maken (een makkie) en de rijst koken. Na de kook nog 8 minuten en dankzij Elly haar horloge was de rijst perfect. ‘s Avonds met zijn allen naar Hessel. Om half 10 stond de taxi klaar: 2 x een bus gevuld met 8 pers. Nou wat hebben we genoten. Alleen Tjerk was hevig teleurgesteld, want het nummer "taboe"van de Walkers was bij onze entertainer niet bekend. Geeske was nog steeds verliefd, zei ze tegen Hessel en kreeg prompt een fles champagne. Alleen te gebruiken bij een romantisch moment. De meeste onder ons dachten dat dit ‘s avonds wel zou gaan gebeuren, Daar heb je immers toch romantische maten voor! Maar helaas pindakaas. Later op de avond zagen we ons "feestbeest" zittend op de rug van een voor ons onbekend persoon. Het bleek dat er gezocht moest worden naar een contactlens; achteraf een grapje. De enige steun was natuurlijk de bekende fles, anders viel ze van de rug, want het "paard" was wel erg wat wild. Eigenlijk hebben we het steeds verkeerd gedaan, de weekenden als de kinderen mee waren. We stuurden de kinderen naar de disco, maar wij als ouders vinden het ook heel gezellig. We werden letterlijk de "groene weide” uitgeveegd. De taxi stond al weer gereed en dus gingen we weer terug richting "West". We namen nog een afzakkertje in het bierhuis. Toen ontdekten we het verborgen talent van Jelle de B. als toneelspeler: hij voerde namelijk een stukje op over Jannes Klein samen met Elly. Laat op bed ondanks het terugdraaien van de klok. Zondag lekker rustig beginnen. Om 13:00 uur fietsen was het plan, langs het wad want het waaide niet erg. Was toch wel weer wennen. Sommigen hadden "dove lippen" of een "klaplip". Ida en Geeske hadden er wel een oplossing voor: blistex, dus later maar eens proberen. In de koffiemolen in Formerum hebben we koffie gedronken met alweer wat lekkers erbij. Feite en Ida zouden naar huis met de boot van half 6, dus maar op tijd weer naar huis fietsen!
Onderweg een "rollo" of een "paddestoelenstop”. Om half 5 thuis en om 17:00 uur hebben we Feite en Ida naar de boot gebracht en zoals Jappie zei: ik ga niet eerder weg als ik zeker weet dat ze ook echt op de boot zitten! Durk en Tjerk hadden gereserveerd bij brasserie “de Brandaris”. Maar, eerst nog wat drinken in café “het zwaantje”. Popkje was vandaag niet fit en heeft bijgetankt op bed. ‘s Avonds om 18:00 uur waren ook Tjerk en Popkje weer present. Heerlijk gegeten en om half 9 waren we weer voor de laatste avond dit weekend in ons huisje. De volgende morgen zijn Jelle de B. en Pietsje, Jelle en Elly met de Koegelwieck van 9:00 uur vertrokken. Zo gezegd, zo gedaan. Uitgezwaaid door de achterblijvers vertrokken ze richting "West". Iedereen bedankt voor het weekend; het was gezellig en ouderwets.

Ik ben nu ook uitgetypt. Hartelijk groeten van Jelle en Elly



Naar boven


Verslag van “ons” weekend Roden

Wij zijn nog nooit zo “hecht” thuisgekomen. Toch hebben we het nodige genuttigd en eigenlijk de minimaal voorgeschreven uren op de slaapzaal doorgebracht.
Maar laat me bij het begin beginnen. Net als voorgaande jaren was het weer perfect geregeld. “De Hullen” was een mooie locatie, waar het in de “kapschuur” goed vertoeven was. Er was een ruime keuken en gezellige bar aanwezig, een zitje rond de open haard en een keuze van wel vier slaapzalen. Toen wij arriveerden was de boedelbak uit Emmeloord al bijna uitgepakt. Tjerk, Popkje, Jannie, Roy (ja, hij is nieuw) en Harmen waren de hele middag al met de boodschappen in de weer geweest. Toen op zoek naar koffie, een apparaat en kopjes. Hebben we er ook iets lekkers bij? Fokke Rein en Klaaske aten nog even een paar ouwe appelflappen op en waren toen klaar voor het weekend. Bijna de helft van het totaal aantal personen schoof ’s avonds aan voor het eten; “iets met rijst”. Rond de stamtafel zaten Durk, Anita, Jelte, Janke, Fokke Rein, Klaaske, Tjerk, Popkje en Jannie. De laatste ging voor de chicken tonight. De boys Harmen en Roy gingen op zoek naar een patatboer. Inmiddels was er kwartier gemaakt en de tap aangesloten: de rest kon komen. Oudemirdum kwam met twee auto’s. Jappie en Geeske, Christiaan en Pieter reden over Heerenveen om Susan van het station op te pikken. Even later waren Jelle en Theo ook present. Durk was richting Groningen gestuurd om zijn drie kinderen op te halen. Toen was het tijd om bij te praten. Pieter z’n CD-speler deed het goed: de muziekvoorkeur liep nogal uiteen maar dat mocht de pret niet drukken, het was zomaar laat. Op een gegeven moment zocht een ieder toch z’n bed op. De volgende ochtend werd langzaam opgestart. Durk had een karweitje waar hij niet “fit” van werd en dat heeft hem de hele dag geplaagd. Zoals een goed team betaamt, vullen ze - in dit geval Tjerk - elkaar vlekkeloos aan en was het totaal geen probleem, dit even terzijde.
We waren het weekend met minder mensen. Door diverse omstandigheden waren we met ongeveer twintig personen (jong en oud). Dit jaar hadden we een primeur; we kregen ’s zaterdags visite. Overdag waren Stefan en Nienke met de kinderen aanwezig en ’s avonds Piet en Willemke. Stefan en Nienke bleven thuis toen de groep naar Groningen ging om de stad te verkennen. Parkeren is een crime in Groningen maar we konden nog bij IKEA terecht waar Janke en Anita achterbleven. De anderen liepen naar de binnenstad, splitsten zich op in diverse groepjes en vermaakten zich op verschillende manieren. Achteraf hoor je alleen maar sterke verhalen, zoals: de gordijnen zijn dicht, liggen ze nu al te slapen!! Jammer dat we er niet bij waren. Weer op de thuisbasis gekomen begonnen Peppi en Kokki met de macaroni. En natuurlijk allemaal mee-eten. Willemke en Piet hadden inmiddels de weg naar “de Hullen” ook gevonden en bleven tot ’s avonds laat. Na de traditionele spelletjes, die deze keer - door afwezigheid van Saco en Jan - werden verzorgd door Klaaske en Anita, vertrok de jeugd naar de plaatselijke discotheek van Klaas Pruim.
Het zitje rond de open haard was later het middelpunt van de discussie “van hoe nu verder”!!
Al pratende kwamen we er achter dat we al 25 jaar bezig zijn om de VCK bij elkaar te krijgen c.q. te houden. We hebben dan ook besloten om het jaar 2004 uit te roepen tot JUBILEUMJAAR. Al pratend hebben Tjerk en Durk het voorstel aangenomen om de mogelijkheid te onderzoeken om met de VCK naar Terschelling te gaan.
Eén en ander zal plaatsvinden in het najaar en het betreft de ouwe hap: dus de leden van het eerste uur. Dit speciale- en leuke uitje gaat helaas aan de neus van de kids voorbij. Maar omdat we toch niet los van “die kinderen” komen is er een voorstel gedaan om een heuse receptie te houden, waar men de Vrienden kan feliciteren met het feit dat ze al 25 jaar met elkaar optrekken. De ideeën worden nog verder uitgewerkt, maar één ding is zeker: het gaat door! Stadsherberg “het Wapen van IJlst” speelt een belangrijke rol in dit geheel. Voor dat we het in de gaten hadden was het al half vier. De mensen die hun bed opzochten en de eerste stappers die weer thuiskwamen kwamen elkaar tegen. De echte stappers, die met de benenwagen naar huis kwamen werden door de diehards verwelkomd en getrakteerd op gebakken ei. Op zondagmorgen werd er gebruncht en door de oudjes een wandeling gemaakt. Het was minder koud dan de dag ervoor en de zon scheen heerlijk. Er is zelfs een ommetje door het bos gemaakt. Toen iedereen er weer was, was het tijd voor soep, broodjes en snacks. De algehele leiding was in handen van Klaaske (klasse Klagge !!). Daarna werd met vele handen de tent schoon gemaakt en was voor je het in de gaten had alles gepiept. Klaaske werkte ons er al dweilend uit en zo werd er om ± vier uur buiten afscheid van een ieder genomen.
Rest mij nog te vermelden dat het weekend als vanouds verliep. Voor diegene die aanwezig waren; bedankt voor jullie inzet en bijdrage. HET WAS HEEL GEZELLIG.
Bedankt voor de inmiddels ontvangen bloemen en jullie horen nog van ons.

Greetz, Anita.


Naar boven


Beste Meppen-gangers,

Het idee werd zondags al geopperd. Durk schrijft wel weer een stukje! Later werd het verzoek nogmaals per e-mail gedaan. Nou, Durk heeft het even druk met het maken van een website voor de “Vriendenclub”en aangezien we hadden afgesproken dat de “Feestcommissie” wat meer dingen zou delegeren, is dit werkje in andere handen overgegaan. Je kunt het zo bekijken; van de vrouwelijke kant en vanaf de zijlijn.
We beginnen met de vrijdag. Precies op tijd kunnen we de sleutel van Jan Post ontvangen en maken het eerste rondje: alles prima in orde. Zelfs nog beter en schoner dan op onze verkenningstocht in maart, begin dit jaar. Al snel kwam de boodschappenkar met personeel uit Emmeloord. Het is even aanpakken geblazen maar vele handen maken licht werk. Intussen wordt er “iets” met rijst klaargemaakt. Er kwamen ontzettend lekkere luchten uit de keuken. Eerst nog een bakje leut en zelfs de tap was voor zessen reeds gebruiksklaar. We wachten niet op de mee-eters en vallen aan op de vleespotten van Egypte. De kids moesten zich zelf maar redden. En dan is het wachten geblazen op de anderen. Oudemirdum komt voltallig gelijk aanzetten. Lemmer en IJlst iets later, want iedereen is de weg kwijt. Er gaan geruchten dat een enthousiaste voorverkenners-familie zelfs in Duitsland is gesignaleerd. Daarna allemaal een slaapplaats uitgezocht. Dit jaar was de keuze vrij. Zo kon het gebeuren dat schoonmoeder en dochter naast elkaar sliepen. En er één manspersoon bij de vrouwen sliep, één vrouw bij de mannen en niet te vergeten het vrijkamertje. De slaapruimte beneden huisvestte eerst een (bar)kruk, later kreeg hij gezelschap van o.a. iemand die regelmatig in het bos werkt (de kruk verhuisde stilletje naar de huiskamer).
De avond en nacht werd goed besteed met (vernieuwde) kennismaking, veel praten en lachen, naar muziek luisteren (een gesprek was bijna niet mogelijk) alles onder het genot van een biertje en een wijntje. Toen de worst en kaas op tafel kwam was het weer als vanouds. Helemaal toen de aaikebakker, geassisteerd door de warme bakker hun best deden bij het kookeiland. Het werd een eitje mét. Het genoegen, tevens voor de buren, duurde tot in de late uurtjes, tot iemand in “pyamapakje” alles en iedereen het zwijgen oplegde. Er volgde een weldadige rust die door een ieder gebruikt werd om te slapen.
Zaterdag was er een vroege vogel die door het bos wandelde (ijsbeerde), terwijl de rest rustig opstartte. Er werden plannen gemaakt. De oudjes naar de fietsverhuur, de jeugd te shoppen. De fietsploeg reed fantastisch op de meegenomen sandwiches en appels. Er werd een bezoek gebracht aan het voormalig “Kamp Westerborg”en toen opwarmen bij een kop koffie en “iets” erbij. Met een “ombocht” weer naar de stalling, paardjes inleveren en huiswaarts.
De barkruk was op verzoek naar de supermarkt geweest en fungeerde tevens als ontvangstcomité voor de zaterdagkomers. Nu waren we compleet (helaas was Makkum absent door familieomstandigheden).
Na de fietsers, druppelde er zo nu en dan een autovol met jeugd binnen. En allemaal mee eten. De maaltijd werd weer verzorgd door het team Peppi en Kokki, net als vorig jaar. De jeugd mocht als dank voor de heerlijke macaroni zich over de afwas ontfermen. Daarna was het de beurt aan Jappie en Geeske, met hun assistenten Feite en Ida om de rest te vermaken; dit lukte prima. Het eerste spel had zelfs uitwerking op de nachtrust zodat er zondags nog wel honderd scheld-bij-namen bijkwamen. De komkommerrace had een hoog lachgehalte maar ondanks de slappe lachspieren was een ieder bloedserieus. De “mysterie guest” was een doodgewone visser in verschillende persoonlijkheden. Rara. Het kuitenbetasten was het klapstuk tevens sluitstuk van de avond. Het was grandioos. Toen kwamen de toilettassen op de proppen. De jeugd tutte zich op voor hun uitje. Er werd een stripparty bezocht (met bewijs van een polaroidfoto) waar onze jongens aan meededen. Jammer genoeg zag de fotograaf alleen de achterkanten. De meiden hadden wel zicht op de voorkant en de donkerbruine jongens maakten behoorlijk wat indruk (blijft thuis behelpen?).
Intussen werd er door de oudjes op de thuisbasis vergaderd over het wel en wee van de Vriendenclub met een goed resultaat als gevolg. Daarna begaf één ouderpaar zich huiswaarts; zij hadden zondagmorgen nog een verplichting af te handelen. Gezelligheid kent geen tijd en helemaal niet op de cd van The Cats. We waren weer even piep. Maar niet zo jong om op de kids te wachten. Een select gezelschap bleef over. Trouwens de jeugd hield het ook gauw voor gezien. De verhalen kwamen zondags wel tijdens het ontbijt-koffie gebeuren. Iedereen was behoorlijk hecht. De dokter hoefde niet met z’n aspirines in actie te komen. Er was genoeg belangstelling voor de boswandeling, die een luidruchtig tintje kreeg door motoren op een uitgezette crossbaan. Het gezelschap stayerde door het bouwland en dook weer snel het bos in. Intussen was de barkruk in de keuken orders aan het uitdelen en zo kon het gebeuren dat we gelijk aan tafel konden bij terugkomst. Die jeugd is zo slecht nog niet (goede opvoeding gehad). Na ons gezamenlijk bezit optimaal gebruikt te hebben moesten alle balletjes verzamelen voor de traditionele groepsfoto. De huisfotograaf was afwezig maar de stand-in, die ook van wanten weet, zette de groep boven op de tafel. Na dit gebeuren werden de handen uit de mouwen gestoken en in een mum van tijd was “de Mepperdennen” aan kant en veegschoon. Hierna werd er afscheid genomen van een ieder, gezoend en handen geschut en de bedankjes vlogen over en weer. Alles welgemeend. Hierna moesten Tjerk en Durk de sleutel nog afgeven en betalen. Toch wel een spannend moment. Mogen we wel weer een keer komen????

De secretaresse van Ome Durk vond het een geslaagd weekend. Wat haar betreft; TOT VOLGEND JAAR.


Naar boven


Beste vrienden en vriendinnen,

Onvoorstelbaar hoe snel een jaar voorbij vliegt. Sommigen van onze Vriendenclub vliegen naar de andere kant van de wereld, anderen geven elkaar het ja-woord en weer anderen worden verblijd met de geboorte van een wolk van een zoon. Ook hebben we zelfs al twee vijftigers in ons midden.
Dat het niet altijd rozengeur en maneschijn is hebben Piet en Lieske ondervonden. Namens ons allen wil ik hun veel sterkte toewensen voor de komende tijd.

Verandering van spijs doet eten, of is het drinken? Wie het weet mag het zeggen. Na vele jaren Drenthe was het nu de beurt aan Noord-Holland. Het vele groen en beschutting van bomen werd verruild voor wind, zand en het blauw van water.

De vrijdag is altijd een dag van gezellig even bijpraten. Ook is het altijd weer een verrassing wie we als nieuwelingen kunnen verwelkomen. Dit keer was het Tjitske. Natuurlijk was ze door de rest van de familie al een beetje bijgepraat, maar ze moest alles nog wel aan den lijve ondervinden. Het valt dan ook niet mee zo’n eerste weekend met een stelletje ongeregeld. Toch heeft ze zich er ondanks wat ups and downs goed doorheengeslagen. Wat mij aangaat mag ze volgend jaar - als ze zelf nog wil - wel weer mee.

Zaterdag begint voor de meesten met uitslapen en bijkomen, alhoewel; er waren ook een paar die vroeg uit de veren waren. Dit alles bleek later toch iets te optimistisch en te veel van het goede, want niet snel daarna hebben ze toch maar weer het nog warme nest opgezocht, met als resultaat dat ze niet de eersten maar de laatsten waren. Hoe luidt het spreekwoord ook al weer!
De middag stond in het teken van het verkennen van de omgeving. Was het niet een fikse strandwandeling dan was het wel het bezoeken van een heuse strandtent of winkel in de buurt van Egmond. Uit wel ingelichte bronnen is vernomen dat er zelfs sommigen in het centrum van Alkmaar zijn gesignaleerd. Bij terugkomst bleek dat de afdeling Koudum en Makkum ook reeds waren gearriveerd. Het feest kon nu - als vanouds - echt beginnen.

De zaterdagavond zou - volgens afspraak - worden verzorgd door de familie Drayer. Iedereen was natuurlijk heel erg nieuwsgierig wat ze op het programma hadden; alles was namelijk in het diepste geheim en tot in de finesses voorbereid.
Zelfs de eigen kinderen waren niet op de hoogte wat er zo al zou gaan gebeuren. Dat het menens was bleek wel uit het feit dat je Janke al pratend of tellend, op de gekste plaatsen tegenkwam. Het begon al met dat de anders altijd zo hechte Vriendenclub werd opgesplitst in drie ploegen (kampen?). In elke ploeg zaten denkers, doeners en praters.
Ook nu bleek maar weer dat je ondanks een goede voorbereiding niet alles in de hand hebt. Volgens Janke zaten er namelijk in één ploeg iets teveel praters; was het opzet of puur toeval?
Dit alles heeft ze geweten, want wat waren we fanatiek. Het was zelfs zo sterk dat bij opkomst van de “Mystery guest”, één van de antwoorden (knappe jongen met bril), al vooraf werd geroepen.
Al met al hebben we genoten van een paar fantastische uurtjes entertainment. Jelte en Janke, nogmaals hartstikke bedankt; het was dik in orde.

Om een uur of half twaalf zijn de jongeren - volgens vast gebruik - vertrokken naar de dancing en konden de oudjes de avond verder op hun eigen manier invullen. Ook nu kon ons vast danskoppel het niet nalaten om de beentjes los te schudden op de dansvloer c.q. -tafel.
Je ziet maar weer; de “Vriendenclub Koudum”, of is het na de laatste enquête van Jelle de B nu “Club Koudum”, is van alle markten thuis.

De zondag kun je vergelijken met de “cooling down” bij het sporten; uitslapen, beetje lopen en wat koffiedrinken. Na de soep en snacks, begint een ieder zich weer langzaam voor te bereiden op de harde werkelijkheid.

Namens Tjerk wil ik een ieder bedanken voor zijn/haar bijdrage en wie weet, hoe dan ook tot een volgend keer. De vooruitzichten zijn wat dat aangaat goed: bruiloften en Abrahams in overvloed.

Sa ’t skreaun is en oant sjen, Durk

P.S. Bedankt voor die bloemen!!!

Naar boven

Wel & Wee * Vriendenclub Koudum * Copyright @ 2021